27 Ağustos 2018 Pazartesi

Bölüm 4 - Hayat Kanunları

     01. İnsan, belli bir doyuma ulaştıktan sonra artık mutlu olamadığını hazin bir biçimde keşfedecektir. Bundan sonra mutluluğu, ancak başkalarını mutlu ederek tadabilir.

     02. Bir şiirin başarısı, insanı kısa anlarda uzak mesafelere götürmesiyle ölçülür.

     03. Birisini tanımak, sadece onunla zaman geçirmek değildir. Öngörü ve sezgilerinizi kullanarak onun yapacağı hamleleri önceden kestirmek demektir.

     04. Genellikle eleştirilere önem veririm, ama tarzımı değiştirmem.

     05. Daha az kontrolcü olmak isterdim. Sürekli kontrol etmek oldukça yorucu. Fakat buna karşın kontrol, liderin en önemli özelliğidir.

     06. Akıl, deneyimden üstündür.

     07. Yalan söyleyen birisiyle, yalan söylemeyi beceremezseniz baş edemezsiniz. 

     08. Bazen zamanın ne kadar geçtiği değil, nasıl geçtiği önemlidir. Ayrılıkta uzun süre geçse de biriyle ilgili izler silinmeyebilir.

     09. Acıya dayanabilenler, acının merkezinde yer almayanlardır.

     10. İnsan, ondan üstün kişilere kendini ifade etmekte zorlanır. Üstinsanın baskın bakışları altında, kendini olabildiğinden daha zeki, daha yetenekli olarak anlatmak ister. Ancak zeki olmak için geçmişte kendini geliştirmiş olmalıdır. Zamanı geriye alamaz. Sihirli bir değneği yoksa, bilge olmak için binlerce damlaya ihtiyacı olacaktır. Zayıf deneyim, minik su birikintisini andırır. Sürahide ne varsa, bardağa o boşalır!


                                                                                                                 - ck -

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder